W dni powszednie:

5.30, 6.00, 6.45, 7.30, 18.00

W niedziele i uroczystości nakazane:

7.00, 8.30, 10.00, 11.30, 13.00, 18.00, 20.00* (*tylko w okresie V-VIII)

W święta zniesione i nieobowiązkowe:

5.30, 6.00, 6.45, 7.30, 10.00, 18.00

W zakrystii przyjmujemy Msze święte gregoriański

Msza gregoriańska (pot. gregorianka, staropolskie – trycezyma) — trzydzieści mszy świętych odprawianych codziennie przez kolejne dni w intencji jednej osoby zmarłej za darowanie jej kar w czyśćcu.

Praktyka ta zainicjowana została w VI wieku przez przyszłego papieża św. Grzegorza I Wielkiego, który – jako opat założonego przez siebie klasztoru – polecił odprawianie w takiej formie mszy za zmarłego mnicha benedyktyńskiego imieniem Justus, przy którym (po jego śmierci) znaleziono pieniądze (trzy złote monety), których ze względu na ślub ubóstwa nie powinien był mieć. Dla przestrogi dla wszystkich zakonników, Grzegorz wydawałoby się postąpił okrutnie, gdyż zmarłego zakonnika nakazał pochować poza cmentarzem, czyli w ‘niepoświęconej ziemi’. Jednak zgodnie z przekazem, trzydziestego dnia ów zakonnik miał się objawić przyszłemu papieżowi – nie po to by wypomnieć opatowi Grzegorzowi “gdzieś mnie pochował!?”, ale –  by podziękować za okazane mu miłosierdzie przez odprawienie 30-tu Mszy św. po kolei, dzięki którym opuścił czyściec. Praktyka ta rozwijała się dalej od VIII wieku, najpierw w klasztorach, później wśród innych wiernych.

Mszy gregoriańskiej od samego początku towarzyszyło mocne przekonanie Kościoła o szczególnej jej skuteczności dla zmarłych cierpiących w czyśćcu. W 1884 r. Kongregacja Odpustów Stolicy Apostolskiej wyjaśniła, że „zaufanie wiernych do mszy gregoriańskich jako szczególnie skutecznych dla uwolnienia zmarłego od kary czyśćca należy uważać za rozumne i zgodne z wiarą”. To oznacza, że Msza Gregoriańska może być odprawiana przez 30 dni tylko za jednego zmarłego.

Po zamówieniu Mszy Gregoriańskich, w naszej zakrystii otrzyma się potwierdzenie ich odprawiania.